Wonderbaarlijk hoe koeien vlotjes de trappen op kunnen lopen

Na een helse busrit zijn we goed aangekomen in Varanasi. Bijna twee weken India achter de rug: nu ik het moet verlaten begin ik er al geheel in te komen.

Varanasi is een mooie stad, minder druk dan Delhi, er hangt een soort exotisch sfeertje... en is gelegen aan de Ganges. Aan de oevers van de Ganges vind je de vele ghats, elkaar opeenvolgend. Dit zijn mooie trappenhuizen alwaar reeds vanaf zonsopgang heel wat mensen afdalen om er zich ritueel te gaan wassen. En de holy cows lopen op hun gemakje deze trappen op en af, dat kan!
Enkele honderden meters verder worden de (rijke) doden er verbrand op houtstapels. Van tegenstellingen gesproken.. Wat voor de Hindus een reine en heilige rivier is, lijkt voor mij eerder een griezelverhaal. Gisteren zijn we met zijn drietjes gaan kijken naar die beruchte ghat: de Manikarnika Ghat. 24 uur op 24 wordt er voor gezorgd dat het eeuwige vuur blijft branden. Met het vuur uit deze vuurhaard wordt op zijn buurt de verschillende brandstapels met de lichamen erop aangestoken. Klaar om met een goed Karma zich naar het Nirwana te begeven. De lichamen worden gebracht omwikkeld in gekleurde doeken. Een rode sari als het om een vrouw gaat, een oranje indien het een man is en een witte voor een ouder persoon als ik het goed voor heb... Slechts vijf andere klassen worden gewoon te water gelaten op een bamboevlot of worden overboord gekieperd met eem steen aan het been: de saddus, zwangere vrouwen, lepra patienten, kinderen en mensen gebeten door een slang. En dat alles gebeurt elke dag opnieuw en opnieuw... heel gek om te zien, te voelen en vooral .. te ruiken ...

Straks wagen we ons aan een boottochtje op de Ganges, zo kunnen we de drukte van de ghats eens in alle rust gadeslaan. ;)

Morgenvroeg vetrekken we met de bus naar Nepal, Sunauli, waar we ons Nepalees visum gaan aanvragen en de jungle zullen intrekken (Chitwan National Park)!

Meer avonturen volgen later!

Gegroet,
Harne *

Incredible India!

Alle reisverhalen naar India die ik de afgelopen maanden gehoord heb zijn niks vergeleken met hoe het hier echt voelt...

Alleen met superlatieven zou ik dit kunnen beschrijven en dan nog.... Vreemd! Alles is te... het lijkt wel net alsof je doorheen een film loopt. Het straatleven passeert razendsnel langs je voorbij: een massa toeterende auto s, ontelbare bedelaars en kindjes, daarna moet je opzijspringen voor een koe, riksja drivers die er alle moeite van de wereld voor doen om je er op te leggen, niet te schatten! Je krijgt nauwelijks de tijd om alles een plekje te geven, je gemoederen te bedaren, tenzij je je even zou opsluiten in je hotelkamertje.

En toch lijkt het dat alles de moeite waard te zijn.

Echt genieten kan ik dit niet noemen... je moet voor alles op je hoede zijn. Koop je een busticketje, of loop je even op straat, zoek je een hotel, zelfs op de trein,.. de laatste week kon ik de mensen die het met ons meenden op 1 hand tellen. Overleven is hier voor vele mensen de harde realiteit en daar doen ze werkelijk alles voor.

Maar dit is ons eerste weekje India. Ik hoop dat ik mijn beeld hiervan nog wat kan bijschaven! Maar ik begrijp het nu, doorheen India reizen is zeker geen evidentie. Ik moet het vast wat meer tijd geven om het ten volle te apprecieren... en die tijd heb ik gelukkig.

Onze reis stuurde ons reeds van Dehli met de trein richting Agra. Van Agra richting Fatehpur Sikri en vervolgens met de trein en bus richting Orcha, een klein en vredig dorpje. Hier nemen we even tijd om op krachten te komen, onze westerse darmpjes te laten wennen aan de lekkere chicken curry s en thali s en onze indrukken van dit chaotische India wat te ordenen (als dat al kan). Morgenvroeg om 6u30 nemen we de riksja naar het station in Orcha. Onze volgende bestemming is Kajurao, een heel klein dorpje bekend om zijn erotische beeldhouwwerken. Daar blijven we wellicht terug een dag of twee om ons terug te laten onderdompelen in de drukte van de heilige stad; Varanasi!

Bedankt voor alle lieve berichtjes, het doet heel deugd ook van jullie te horen.
Namaste!
Harne*

Klaar om te vertrekken?

Morgenvroeg is het zover.

Mijn valies staat klaar en mijn koelkast is leeg. Geen weg meer terug. Een dubbel gevoel speelt me toch een beetje parten. Een moment waarop ik al wat me vertrouwd en dierbaar is achter me laat en inwissel voor de chaos en de overdonderende realiteit van de grote Indische stad. Tijdens het krieken van dag zal ik met een klein hartje op de luchthaven van Brussel Zaventem staan: de grote dag waarop ik mijn langverwachte reis naar India onderneem.
Dit wordt mijn blog waarop je mijn reisavonturen en -indrukken kan volgen!

Groetjes en liefs,

H'arne.